Do ŚDM w Panamie pozostało:

Błogosławiony Oskar Arnulfo Romero

 

romero

 

 

ŻYCIE

Oscar Arnulfo Romero urodził się w Barrios (Salwador) 15 sierpnia 1917 roku. Jego rodzice, Santos i Guadalupe mieli jedną córkę i sześciu synów, z których drugim był właśnie Oscar. W wieku 12 lat, dzięki duchowemu i materialnemu wsparciu biskupa Juana Antonio Dueñas, wstąpił do Niższego Seminarium Świętego Michała. Następnie został wysłany na studia do Rzymu, gdzie otrzymał święcenia kapłańskie 4 kwietnia 1942 roku.

Po powrocie do Salwadoru pracował na stanowiskach kanclerza i sekretarza diecezji San Miguel, wikariusza generalnego, proboszcza katedry, dyrektora Stowarzyszeń i Ruchów Apostolskich oraz rektora seminarium. Jako Sekretarz Generalny współpracował z SEDAC (Sekretariat Episkopatów Ameryki Centralnej). Był biskupem pomocniczym San Salvador, a ostatecznie został mianowany arcybiskupem 22 lutego 1977 roku.

W swojej pracy duszpasterskiej wiele uwagi poświęcał trosce o duchowieństwo i lud wierny, sprawowaniu liturgii, pomocy chorym i ubogim, zgodnie z wytycznymi Synodów w Medellín i Puebla. Głosił Dobrą Nowinę, potępiał grzech i rzucał światło Ewangelii na rzeczywistość kraju pogrążonego w trudnej sytuacji podziału i przemocy. Nawoływał do dialogu i pokoju, towarzyszył ofiarom i nieustannie wzywał do nawrócenia tych, którzy dopuszczali się niesprawiedliwości, przemocy, bezkarności i korupcji, szczególnie bogatych, wpływowych, partyzantów i wojsko.

Jego prorocza postawa sprawiła, że został wystawiony na całe pasmo prób: doświadczał manipulacji, znieważania, gróźb. 24 marca 1980 został zastrzelony podczas celebrowania Eucharystii w kaplicy szpitala Opatrzności Bożej. Beatyfikowany został 23 marca 2015.

 

DUCHOWOŚĆ

Jako dobry pasterz oddał życie za swoje owce, zawsze zatroskany o lud salwadorski, zwłaszcza o najbiedniejszych i ofiary przemocy. Jak ojciec słuchał kapłanów i duszpasterzy. Z odwagą i cierpieniem przyjmował liczne prześladowania, uwięzień i zabójstw kapłanów oraz katechetów. Niestrudzenie bronił pokoju, nawołując wszystkich do nawrócenia, broniąc Nauki Społecznej Kościoła i potępiając wszystkie przypadki łamania Praw Człowieka.

Jego homilie rzucały światło na pełną konfliktów sytuację Salwadoru i kierowały, oczywiście nie bez trudności, Kościół ku wypełnieniu Jego misji w służbie Królestwu Bożemu: „Misją Kościoła jest utożsamianie się z ubogimi, tak Kościół znajdzie swoje zbawienie” (11 listopada 1977) „Kościół, Obrończyni praw Boga, Prawa Bożego, godności ludzkiej, człowieka, nie może milczeć wobec takiej obrzydliwości. Chcemy, aby rząd potraktował poważnie fakt, iż reformy będą bezużyteczne, jeśli są zabarwione tak wielką ilością krwi. Zatem w imieniu Boga i w imieniu tego cierpiącego ludu, którego wołania, każdego dnia coraz głośniejsze, wznoszą się do niebios, błagam was, proszę, rozkazuję w imię Boże: zaprzestańcie represji.” (23 marca 1980).

Jego męczeńska śmierć była ukoronowaniem życia naśladowcy Chrystusa, wyboru Królestwa Bożego i Jego sprawiedliwości, wsłuchiwania się w Słowo, wierności, odwagi, zmysłu eklezjalnego i służby ludziom.

 

WZÓR DLA MŁODZIEŻY:

- naśladowanie Chrystusa

- pomoc ubogim

- wierność i odwaga

- zaangażowanie na rzecz sprawiedliwości społecznej

- wezwanie do dialogu, pokoju i nawrócenia

PIERWSZY ARCYBISKUP MĘCZEŃSKI AMERYKI, obrońca godności ludzkiej, poświęcony służbie Królestwa Bożego w Kościele.

 

Źródło:panama2019.pa/tłum: Paulina Appelt

Gantry 5